Over Happy Horse Advies
Paarden zijn mijn grote liefde. Als meisje van 6 was ik, zoals zovelen, niet weg te slaan van de manege. Als 11- jarige kreeg ik mijn 1e pony en de stallen zijn sindsdien niet meer leeg geweest. Op mijn 18e heb ik de Commandantencursus van de Orun gedaan. Uiteindelijk ben ik, na een paar jaar in het onderwijs gewerkt te hebben, bij een paardenstamboek aan het werk gegaan. Een superleuke tijd!
In die jaren heb ik regelmatig een wedstrijdje gereden met mijn zelf opgeleidde paard maar net toen de punten voor de Z binnen waren moest ik wegens onverklaarbare kreupelheid met dit paard stoppen. Het paard dat toen in mijn bezit kwam was een project op zich. Een zwaar verwaardeloosde KWPN merrie die alle vertrouwen in de mensheid kwijt was. Met veel geduld en doorzettingsvermogen en door steeds weer nieuwe oplossingen te bedenken is zij toch een heel fijn paard geworden dat plezier heeft in het leven.
Lizzie-Lynn
mijn kleine knuffelshet
Door deze merrie heb ik andere vormen van training en omgang met paarden onderzocht.
Na een poosje rondsnuffelen bij diverse "goeroes" heb ik uiteindelijk in de Academische rijkunst gevonden wat ik zocht. Eerlijk paardrijden met gevoel en begrip voor het paard.
Met de nu 7 jarige zelf gefokte dochter van bovenstaande merrie ben ik samen op weg gegaan om de klassieke rijkunst in de vingers te krijgen.
Mijn trots Whisper
Door stage te lopen en het volgen van de masterclass heb ik mij verder kunnen bekwamen in deze methode, om zo in de toekomst ook anderen hiermee te kunnen begeleiden.
Mijn lesdoel is vooral om mensen mee te geven hoeveel plezier je samen met je paard kunt hebben. Hoe leuk het is om met je paard samen te werken en hoe snel je paard zich ontwikkeld als je hem maar goed begeleid en hij/zij gereden wordt met het juiste zadel dat hem geen pijn doet.
En daar komt dan het tweede punt naar voren waar ik mij in verdiept heb omwille van het paard. Want hoe vaak kom je het in de praktijk niet tegen, de klacht dat het paard "het niet doet"? Als dan het zadel bekeken wordt dan blijkt soms dat het een wonder is dat het dier dit zadel alleen al op zijn rug accepteerd, laat staan dat hij er mee presteren kan.
De pasvorm van het zadel is soms zo dramatisch dat het te vergelijken is met de verwachting dat een atleet met schoenmaat 40 best een marathon kan lopen op linnen gympen met maat 36 of 44......
Om ook hier goed in te kunnen adviseren heb ik vier jaar geleden de opleiding voor MSFC zadelpasser en de zadelmakersopleiding (om ook eventuele aanpassingen te kunnen realiseren) gevolgd. Het geeft veel voldoening om mensen de ogen te kunnen openen en het paarden wat makkelijker te maken.
Op deze twee fronten wil ik graag aan het werk met mensen en hun paard. In de hoop en het vertrouwen dat paard en ruiter heel veel jaren plezier zullen beleven aan het samen zijn.
